درباره‌ی کارگاه
کارگاه همیاران را نمیتوان در جملات تعریف کرد! نمیتوان با واژه ها آن را تجربه کرد! کلمات تصویری از دور، مه آلود و کاملا انتزاعی به ما ارائه خواهند نمود، که آن تصویر ذهنی ریشه در زمان دارد!
حال اینکه يكى از آموزه ها و دستاورد هاى کارگاه « تجربه فطرت الهی یا آگاهی » در زمان وجود ندارد، بلکه در همین لحظهٔ اکنون است! زین سبب برای اینکه حداقلی از آن حال را تجربه کنیم، کارگاهی راه اندازی کردیم تا موانع تجلی آن حال و احوال دلنشین را ( که از دلِ بركت هاى آن شکوه و زیبایی ؛ مهربان پروردگارِ عليم ؛ آن حكيمِ معجزه گر رخ مينمايد ) در حد توان شناسايى كرده و از میان برداریم و لحظاتی را هر چند متفاوت و غير قابل سنجش، وجود واقعی خویشتن را تجربه کنیم!
در کارگاه می آموزیم که چه موجود بزرگ و مقدسی و در عین حال حقیر و بی ارزشی را در درون حمل و تجربه می کنیم! می توانیم به حقارت و بی ارزشی ادامه دهیم و همچنان در عجز و رنج و به دنبال پر نمودن خلأ های پیش رو باشیم! یا بایستیم و نگاهی بدون تعصب و پیش داوری به خود بیندازیم! اینکه کی هستیم و کجای این زندگی و در چه حالیم!؟
کارگاه حال دلت را خوش می کند! چشم انداز بیکرانگی را به رویت می گشاید و تو را از زندان تنگ و تاریک و کهنهٔ انفرادی به کهکشان های نور رهنمون می گردد!
با اینهمه که رفت اگر بپرسی کارگاه چیست و چه میکند؟! می گوییم که عملا باید با آن روبرو شد! اعتراف ميكنيم كه ناتوانيم از به تصویر کشیدن و تعريف آن حال و احوالِ دلنشين، آن پاكسازيها، در آن فضاى پر از شور و شوق و نظم و زیبایی!
بعد از کارگاه نیز با راهکارهای حمایتی به راهی که برایت تعریف شده ادامه خواهی داد، دفترچه ی دوم شما از راهکارهایی تدوین شده که تا سال ها اگر قصد پاک سازی و تغییر بنیادی در زندگی داشته باشی! خودت راه دان خواهی بود!
جلسات ماهیانه کارگاه، چالشها و مسائل پیش روی هر کسی را که همت عالی در پاکسازی سینه اش داشته باشد شناسایی و مرتفع خواهد نمود! در نهایت همان همت عالی و شوق پاکسازی و حس قُرب آن بزرگ به خانه رهنمونت خواهند شد! آن شهر عشقی که در درون داری و از آن بی خبری !!
اگر كارگاه را گذراندى و فهمى عميق در وجودت رُخ نمود و از روز مَرگى و عادت ها خسته شدى و عاقبت بينى برايت مهم شد و سالك شدن را بر گزيدى و به دنبال خويشتن فطرى و ذاتی ات رفتى! مراقبات و محاسبه ها را در زندگيت وارد نمودى و بستر هاى خدمت را به هوش بودى و به گوش، و همه ی اين بسترها را لطف آن سرچشمه ى هستى به خودت ديدى و پيامد آن هزاران تجربه غير قابل اشاره! را تجربه كردى و با مراقبه هاى اصيل و عميق تر، سکوت و ژرفای بیکران را به نَظاره نشستى و همواره با دلِ پر عشق در راز و نياز با آن غايت زيبايى ؛ حضرت الله ، آن نور چشم، آن تاج سر قرار گرفتى! همياران كارگاه را هم با دل پر نورت دُعايى بنما ...